هیچ وقت فکر نمی کردم که نبودش ناراحتم کنه ، یا جای خالیش رو احساس کنم اما هنوز هیچی نگذشته فکر کنم دلم تنگ شده براش ، داداشم رو میگم همیشه فکر می کردم اصلا حتی اگه یک سال هم نبینمش دل تنگش نمیشم آخه داداشم رفته مسافرت تا حالا تنهایی جایی  نرفته بود.

مسافرتش برام تداعی کننده روزهای سخته یه مسافرت رو داره ، روزهایی که هر ساعت وهر ثانیه اش آرزوی برگشت زمان رو داشتم ، لحظه هایی که پیش خدا التماس کردم همه چیز یه کابوس باشه اما یه حقیقت تلخ  بود حاضر نیستم چیزی  بگم تا با تلخی اون روزها شماها رو ناراحت کنم . بگذریم ...

فردا هم قراره  بابام بره مسافرت از اون مسافرت طولانی ها که دلم حسابی تنگ میشه  از امروز دارم روز شماری میکنم که  این یکی  دو هفته تموم شه ... 

امروز هوای آسمون مثه دل من بارونی بود بغض تموم وجودم رو گرفته بود دلم مي خواد به اندازه تموم ابرهاي آسمون اشک بريزم اما دریغ از قطره ای اشک ...

امروز اصلا روز من نبود ، این از اول صبح ، بعد هم توی دانشگاه با استاد حسابداری حرفم شد . ازش خواستم که روی نمره من تجدید نظر کنه . همچین که فامیلم رو فهمید عصبانی شد . مثلا می خواست بگه من تو رونمی شناسم می گفت . گفت که چرا مسئول بخش ؛ رئیس دانشگاه !  باید زنگ بزنند و نمره تو رو بخوان . من اصلا خبر نداشتم ... فکر می کنه چون بابای من مسئول ... هست ، من دارم سو استفاده می کنم ؛ بابای بیچاره حتی نمره های منو نمی پرسه . شما ها که شاهد بودید من چقدر درس خوندم ، حتی به وبلاگم هم سر نمی زدم

جالب اینجاست گفته بودند که فیلیسیتی به خاطر باباش هست که نمره هاش خوب میشه ...

راستی دوباره  به سرم زد که طراحی وب یاد بگیرم اما حوصله کلاس رفتن توی این شلوغی  رو ندارم . اگه بشه می خوام از روی کتاب بخونم ؛ خدا کنه که استعدادش رو داشته باشم ...